Dzień 11: Cisza

Jak według Ciebie brzmi cisza? Czy jest raczej złowroga, drażliwa, czy wręcz przeciwnie pogodna i relaksująca? W życiu bardzo ważne są te momenty wyciszenia i skupienia. Dzisiaj Camino nauczyło mnie, że cisza pomaga usłyszeć drugiego człowieka - nawet kiedy milczy. 

Moje Camino: Poranek nastał dość szybko... po raz pierwszy mogłam zaobserować tą krzątanine. Jedni już pakowali plecaki, drudzy kończyli śniadanie, a jeszcze inni dopiero się zwlekali z łóżek. Bliżej godz. 8:00 słychać było coraz głośniej "Buen Camino", a następnie zapanowała cisza... tylko wolontariusze z albergue powoli zabierali się za porządki. I ja postanowiłam wyruszyć w miasto i jak swoje kroki skierowałam do najbliższej kawiarnii na pyszne śniadanie. Tu zamieniłam parę słów z Amerykanami, którzy wędrują od dwóch dni i już mieli dość. Starałam się jak mogłam dodać im odrobinę otuchy. Deszcz powoli pokropywał więc postanowiłam udać się do katedry. Moje pierwsze słowa po wejściu brzmiały mniej więcej: "wow!". Bez porównania była mniejsza niż w Leon ale była moim zdaniem bardziej strzelista, do tego ta dziwna tajemniczość miejsca. Przy okazji wziąłam udział we mszy świętej na krótej było około 100 osób (z czego miejscowi stanowili 98%). Następnie udałam się do pałacu biskupiego, który został zaprojektowany przez Gaudiego. To było coś! Budowla jak i wykończenia (w tym witraże i sklepienia) przypadły mi do gustu. No i ostatni punkt wycieczki to muzeum czekolady! Niewielkie, acz treściwe i do tego z testowaniem różnych czekolad! Jedną z nietuzinkowych była czekolada 80% kakao i 15% miodu! A tak swoją drogą, czy wiecie jak rośnie kakao, pieprz, czy goździki? Następnie obeszłam stare miasto wzdłuż i wszerz spoglądając w kierunku gdzie powinny znajdować się góry, a były olbrzymie chmury. Potem nastąpiły przyziemne sprawunki - w tym naprawa okularów. Po całym dniu wróciłam do albergue, gdzie zastałam ogromne tłumy! Bardzo dobrze! Im więcej osób na szlaku tym radośniej :) A przed chwilą wstałam po krótkiej drzemce. Nie ma to jak regeneracja.

Zmęczenie: 0/10
Ból:
- bark: 0/10
- stopy: 0/10
- nogi: 0/10
Samopoczucie: 10/10

P.S. Po przepysznej kolacji w pobliskiej restauracji postanowiliśmy większą grupą wędrowców porozmawiać w albergue przy herbacie. Ile nowych twarzy się pojawiło! Meksykanie, Rosjanie, Norwegowie i.... Polacy! Ogólnie albergue dzisiaj przeżywa oblężenie i wywieszono kartkę, że wszystkie miejsca zajęte! A wszystko za sprawą sporej grupy młodych Hiszpanów.